Dag 6 Bled
13 augustus 2024 - Bovec, Slovenië
Vandaag hebben wij een geweldige dag gehad. We zijn namelijk gaan canyoning.
De dag startte zoals elke dag met een ontbijtje met scrambeld eggs met Spek. Een goede bodem dus.
Na het ontbijt zijn we via de supermarkt naar Bovec gereden, wat een rit van ongeveer anderhalf uur was.
Daar aangekomen kregen we alle spullen, zoals wet suits, waterschoenen (die ook erg veel grip hadden), een tuigje en natuurlijk niet onbelangrijk een helm.
Vervolgens werden we door de eigenaar naar een locatie gestuurd wat ongeveer twintig minuten rijden was. Daar aangekomen nog even snel wat lunchen en wachten op Pablo.
Pablo was onze tour guide en wat is dat een vent. Deze man heeft een wereld record. Pablo heeft namelijk de berg Aconcagua (7000 m) als allersnelste beklommen. Dat was ook wel te merken toen hij ons een berg van 450m liet bewandelen in een half uur. Wij allemaal helemaal buiten adem en hij bleef maar door lullen.
Nadat we de berg hadden beklommen was het tijd om al onze gear aan te doen. Na wat moeite, hadden we ons allemaal in onze wet suit gehezen.
Toen kon het echte avontuur beginnen, in de koude maar comfortabele rivier. We begonnen met een abseiling van ongeveer vijftien meter hoog. Daarna kwamen wat natuurlijke glijbanen en een sprong van zeven meter.
Om vervolgens naar de klapper te gaan! Een abseiling van 45 meter! Wat een vet uitzicht was dat. Het enige wat we moesten doen was over de riggel heen gaan, gaan hangen en het werk over laten aan Pablo die je rustig liet zakken. Het was best een ervaring. Gelukkig was er ook een optie om deze over te slaan, waar Martijn en Mischa dan ook gebruik van hebben gemaakt.
We vervolgden onze weg met meer sprongen, glijbanen en kortere stukje abseiling. Voor mij was het abseilen niet echt een ding maar meer de hoge sprongen en ik ben trots dat ik het toch heb gedaan. Na ongeveer vier uur kwamen we aan bij het dorpje waar we gestart zijn.
Wat een geweldige ervaring was dit, aan adrenaline geen tekort.
Nadat we helemaal weer omgekleed hadden in onze kleding en we afscheid hadden genomen van Pablo en de twee anderen ( waar we niet mee klikten). Was het ondertussen al zes uur.
We hebben even boodschappen gedaan voor de hike van morgen, om vervolgens wat te eten. Op het menu een wiener Schnitzel met een halve liter bier. Een heerlijke beloning.
Daarna zijn we naar huis gereden door de bergen en via Italië. Om nog even wat te drinken bij de tent en met een verzadigd gevoel lekker onder de wol te kruipen.








